Vrienden van de blauwesteenstraat,
Match met 2 gezichten gisteren tegen de (echte) veteranen van Bellem. Goede eerste helft, zwakke 2de. We waren duidelijk de betere ploeg, daar niet van. Constant veldoverwicht resulteerde na enkele vlotte combinaties algauw in 0-1. Vlotte schuiver van Francis. 2 minuten later stond het echter al weer gelijk. Keeper Walter (wslk van ‘t verschieten dat hij voor ‘t eerst moest ingrijpen) struikelde en een alerte tegenstander scoorde tegen. Maar geen paniek. Enkele minuten later voorzet vanop rechts, Kerewin liet slim door naar volledig vrijstaande , en in de hoek 1-2. Ploeg beetje vertimmerd na de rust en het liep voor geen meter meer. Veel te veel individuele acties, onzuivere passes, rommelig spel. En de vele kansen om de zege veilig te stellen werden zeer onzuiver naast of overgewerkt. Bellem voelde dat en dreef de druk wat op. Even leek het alsof ze gelijk zouden maken. Maar de verlossende goal van Arne jr. nam alle twijfel weg.
Na de match probeerde een enkeling via verwoede pogingen de aandacht te trekken van de plaatselijke bevolking, echter zonder veel succes. Waarna terug naar het nest: de skoop, alwaar we geoefend hebben voor de match van vanavond!
Allen daarheen! Jahoe!
Thierry
Vrienden van de mat,
het mocht niet zijn vrijdag… Zo naartoe geleefd, zo een ploeg op het veld, zo gemotiveerd, zo graag, helaas…
De tegenstand was te sterk. Speelde sneller, frisser, zuiverder, gewiekster. 0-4 is weliswaar een veel te zwaar verdict. 2-1 ware schoner geweest. Want de kansen zijn er geweest, maar er zijn zo van die dagen dat het gewoon niet lukt. En vrijdag was er blijkbaar zo eentje. Het begon al donderdagavond met een sms van de sponser der sponsors: geveld door griep, vlak voor de clash van de gentse kwaliteitscinema’s! Hoe kan je je als ploeg verdedigen als de moeder van de inzet de troepen moet aanvuren vanuit de bedstee met een thermometer in zijn derrière? De hemel was ons slechtgezind, ik zeg het u.
Al zag het er voor de match al bij al redelijk rooskleurig uit: 14 helden op het scheidsrechtersblad, bereid om het vaderland tot in den dood en verre daarvoorbij te verdedigen, en een tegenstander die in de persbabbel vooraf liet verstaan zich met een noodploeg te moeten verdedigen…
Iets wat ondergetekende, niet wars van blinde hoogmoed en ijdele zelfverzekerdheid, ertoe verleidde een weddenschap aan te gaan met de coache van de tegenstander. Trakteren per gemaakte goal! Zo zeker als ik vooraf was van de dronkenschap die mijn deel zou zijn na de match, zo nuchter en berooid ben ik ’s avonds stille in mijn bedde gekropen, ver van alle feestgedruis en gewoel…
Toch zijn er een hoop positieve punten aan de match verbonden: alweer ijzerijzersterke arbiter (bart verdient een standbeeld in de skoop stillekes aan), en 2 ploegen die, het is al vaak anders geweest, op een zeer verstandige en zelfs amicale manier de match hebben uitgespeeld. En Fred die ervan overtuigd is dat we toch gescoord hebben! Het wisselrotatiesysteem liep op wieltjes, de schoten op doel waren splijtend, doch de wind blies alles over… We verdienden meer, al was een overwinning misschien te veel geweest.
Enfin, volgende week in Bellem. Herinner u de heroische 5-11 uitslag vorig jaar! Dat belooft…
Thierry
Vrienden van de winkelhaak,
wegens werkweekend dit weekend eigenlijk geen weekend gehad waardoor nu pas en heel kort weekendgevoel en tijd voor de normale dingen in het weekend: verslag.
Over het verslag ben ik kort: we hebben verloren. 1 tegen 3. Niet verdiend, niet onverdiend. Lekkerbek is altijd een lastige tegenstander, en nu ook weer. Ondanks een mooie vrijschop van Matti die ons al gauw 1-0 voor bracht. Maar het mocht niet zijn. Met 9 man de wedstrijd beëindigd, het was weer druk op de blessurebank. Even paniek voor de match toen Bram zonder schoenen niet aan voetballen leek toe te komen. Gelukkig was daar pater familias en door kwetsuren geteisterde Mark die onbaatzuchtig zoonlief van het nodige leder kwam voorzien. Waardoor we net met 11 waren aan de aftrap (stond Fred verkeerdelijk op het scheidsrechtersblad?-ik ging ervan uit dat hij erbij zou zijn-alles in orde Fred?). Geen wisselspelers op de bank, Kerewin gekwetst vroegtijdig aan de kant, en Matti na de zoveelste schoffel ook van het veld, zorgden ervoor dat een moedig strijdend maar helaas te veel in de minderheid verkerend 9-tal het onderspit moest delven. Helaas.
Gelukkig goed gemaakt na de match in de Piereput, waar Bart (alweer groots als scheids) de veteranen van de voetbaloorlog trakteerde wegens verjaardag… Afwezigen hadden dikke pech! En voor een keer verstandig én op tijd naar huis… (ik spreek volledig voor mezelf welteverstaan).
Nu vrijdag andere koek: Wendy en haar harem sphinxclonen. Altijd zeer geladen wedstrijd. Zij vinden ons een valse ploeg en wij hen. Alleen, wij hebben gelijk. Zij spelen vals.
Aan ons om dat vrijdag voetballend aan te tonen!
Thierry
