Red Star

Vrienden van de kalklijnen,

consternatie gisteren voor de match: de kalk op de pinantistip is weg en vervangen door een kwak witte verf! De Reds lieten het echter niet aan hun hart komen, en speelden de tegenstander bij momenten overhoop. 5-2 als einduitslag. En zelfs supporters: Mark, Lieven den entraineur, en zowaar Derek (met een schare vrouwelijke groepies). Alleen lachende gezichten bij de Reds, ook al was dat voor keeper Lieven met een pijnlijke grimas wegens een dubbelgeplooide middenvinger. Speciale vermelding in de annalen voor de opofferingszin van Tom en (alweer) Wouter. Ze hebben allebei de tegenstander aan 11 man geholpen.

Thierry

Als fervent FC De Kampioenen-kijker weet ik dat de kampioenen tot 4 – 0 gaan in hun liedje. Maar zelfs met zo’n optimistische start slagen de kampioenen er nooit in om te winnen. Deze week leken de Red Star op de Kampioenen. Na een gekruist schot van William (2 wedstrijden = 2 goals), een door Öner omgezette strafschop en een goal van Francis stond het 3 – 0. De lichten vielen niet uit, de bal raakte niet zoek, het begon niet onmenselijk hard te sneeuwen, er was geen optreden van de Rolling Stones,… niets hielp ons om deze riante voorsprong te behouden. Herop of heronder moesten de Kwaks en Boemels van Ouwegem gedacht hebben. Aan de rust stond het 3 – 3 na drie slechte passen of terugspeelballen. De vele wissels die 14 spelers teweegbracht, zorgde voor een chaotische spelstijl en de moed die de Red Star hadden werd op een dienblad gepresenteerd aan Ouwegem. De voortekenen waren als slecht: assistent-coach Thierry was er niet om de ploeg op te stellen en de nieuwe aanwinst van de ploeg Lieven Mourinho, kwam pas diep in de derde helft opdagen. De tweede helft verliep zoals de eerste was geëindigd: met drie doelpunten voor de tegenstander. Onze revanche voor de verloren 3 – 1 op Ouwegem is geëindigd in mineur.

3 punten uit 5 wedstrijden, een mens zou voor minder beginnen huilen, maar we zijn geen Bert Anciaux’, volgende week op Sint-Kruis vliegen we er in. Ik kan Dirk en Thierry alvast aanraden om niet tegen een rode kaart aan te lopen. Misschien dat de frisse plattelandslucht ons deugd zal doen.

Hans